Projektowanie bazy danych zaczyna się od analizy potrzeb: trzeba ustalić cel bazy (do czego ma służyć) oraz zakres informacji (jakie dane są potrzebne, komu i w jakich procesach). Ten etap bywa nazywany analizą wymagań lub definiowaniem wymagań użytkownika. Bez jasno określonego celu nie da się sensownie zaprojektować struktury tabel ani relacji, bo nie wiadomo, jakie obiekty świata rzeczywistego mają być odwzorowane.
Odpowiedź "określenie celu, któremu ma służyć baza danych." jest więc właściwa, bo wyznacza punkt startu całego procesu: dopiero po zdefiniowaniu celu można decydować, jakie informacje są krytyczne (np. dane klientów, historia kontaktów, wyniki kampanii), a jakie zbędne.
Odpowiedź "dostęp do aktualnych i dokładnych informacji." opisuje pożądany efekt dobrze zaprojektowanej bazy (korzyść jakościową), ale nie jest to czynność ani etap, który wykonuje się jako pierwszy. To raczej wymaganie jakości danych lub oczekiwana cecha systemu.
Odpowiedź "stosowanie reguł normalizacji." dotyczy etapu porządkowania struktury (projekt logiczny) i ma sens dopiero wtedy, gdy wiadomo, jakie encje, atrybuty i zależności mają wystąpić. Normalizacja bez ustalenia celu grozi optymalizowaniem czegoś, czego jeszcze nie zdefiniowano.
Odpowiedź "wyszukiwanie i organizowanie potrzebnych informacji." może wystąpić w trakcie analizy i projektowania, ale sformułowanie jest zbyt ogólne i pomija kluczową decyzję: jakie informacje są "potrzebne" i w jakim celu. W praktyce najpierw precyzuje się cel i wymagania, a dopiero potem zbiera oraz porządkuje dane zgodnie z tymi wymaganiami.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawia się etap "techniczny" (np. normalizacja) oraz etap "biznesowy" (cel/wymagania), w typowym cyklu projektowym najpierw wygrywa etap biznesowy, bo definiuje kryteria poprawności całej bazy.
