W projektowaniu bazy danych punktem wyjścia jest określenie celu i zrozumienie, jakie informacje mają być gromadzone oraz do czego będą używane. Ten etap bywa nazywany analizą wymagań: identyfikuje się użytkowników, procesy (np. obsługa kampanii, segmentacja odbiorców, rozliczenia), oczekiwane zestawienia i zasady pracy na danych. Bez tego trudno ocenić, które dane są konieczne, a które tylko "ładnie brzmią".
Dlatego odpowiedź "określenie celu, jakiemu ma służyć baza danych" jest właściwa: cel determinuje zakres danych, poziom szczegółowości, potrzebne relacje oraz to, jakie ograniczenia i reguły spójności będą później wymagane.
Pozostałe propozycje są mniej trafne:
- "dostęp do aktualnych i dokładnych informacji" opisuje oczekiwany efekt działania dobrze zaprojektowanej bazy (jakość danych), a nie pierwszy krok metodyczny. To cel jakościowy, ale nie zastępuje zdefiniowania przeznaczenia systemu.
- "stosowanie reguł normalizacji" jest typowe dla etapu porządkowania struktury logicznej tabel (redukcja redundancji, eliminacja anomalii). Normalizacja ma sens dopiero, gdy wiadomo, jakie encje i atrybuty są potrzebne.
- "wyszukiwanie i organizowanie potrzebnych informacji" może pojawiać się w trakcie analizy, ale jako sformułowanie jest nieprecyzyjne: można "organizować informacje" na wiele sposobów, a bez uprzedniego określenia celu nie wiadomo, co jest "potrzebne". W podejściu egzaminacyjnym za pierwszy krok uznaje się jasno: zdefiniowanie celu i wymagań.
Wskazówka do nauki: jeśli pytanie dotyczy "pierwszego kroku", wybieraj odpowiedzi związane z celem, wymaganiami i zakresem, a nie z technikami implementacyjnymi (np. normalizacja) ani z ogólnymi korzyściami jakościowymi.
