Piktogramy zagrożeń są elementem oznakowania chemikaliów i wynikają z przypisania substancji lub mieszaniny do określonej klasy zagrożenia i kategorii. W praktyce laboratoryjnej technik analityk spotyka je na etykietach odczynników, roztworów roboczych oraz na opakowaniach próbek.
Odpowiedź "mieszanin samoreaktywnych typu G" jest poprawna, ponieważ w tej grupie (dla określonego typu) system klasyfikacji przewiduje brak obowiązku stosowania piktogramu na etykiecie. To jest przykład, że sama nazwa klasy zagrożenia nie zawsze oznacza identyczny zestaw elementów oznakowania dla wszystkich typów/kategorii.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, bo odnoszą się do skutków, które w typowych przypadkach są oznaczane piktogramami:
- "substancji działających drażniąco na skórę" – działanie drażniące jest zagrożeniem zdrowotnym i standardowo wiąże się z koniecznością ostrzegania użytkownika poprzez piktogram i odpowiednie zwroty na etykiecie.
- "substancji działających drażniąco na oczy" – analogicznie, działanie drażniące na oczy wymaga ostrzegania, ponieważ ryzyko dotyczy bezpośredniego kontaktu i typowych czynności laboratoryjnych (pipetowanie, mieszanie, rozlewanie).
- "substancji powodujących korozję metali" – to zagrożenie materialne; w praktyce oznakowanie ma informować o ryzyku uszkodzeń instalacji, pojemników i wyposażenia oraz o konieczności doboru właściwych materiałów i przechowywania.
Wskazówka egzaminacyjna: jeżeli pytanie brzmi "piktogram nie jest wymagany", szukaj sytuacji wyjątkowej (konkretnego typu/kategorii), a nie ogólnego, "silnego" zagrożenia. W realnym laboratorium zawsze weryfikuj etykietę i kartę charakterystyki, bo ostateczne oznakowanie zależy od pełnej klasyfikacji.
