Cięcie krzywoliniowe oznacza prowadzenie linii cięcia po łuku lub po dowolnej krzywej (np. wycinanie elementów o obrysie kołowym, falistym, z zaokrągleniami). Do takich operacji stosuje się piły, które konstrukcyjnie pozwalają na zmianę kierunku cięcia w trakcie pracy (np. dzięki wąskiemu narzędziu tnącemu i odpowiedniemu prowadzeniu materiału).
Odpowiedzi błędne wynikają z pomieszania różnych sposobów klasyfikowania cięcia:
- Wzdłużne – opisuje kierunek cięcia względem włókien drewna (wzdłuż włókien). To nie jest to samo co cięcie po łuku; wzdłużne może być proste, a nie krzywoliniowe.
- Poprzeczne – również odnosi się do włókien (w poprzek włókien). Takie cięcie z reguły dotyczy skracania elementów, ale nadal może być wykonywane linią prostą.
- Skośne – dotyczy kąta cięcia (np. pod innym kątem niż 90°), a nie kształtu toru cięcia. Skośne może być proste, jeśli linia cięcia jest linią prostą.
W praktyce egzaminacyjnej kluczowe jest rozpoznanie, że pytanie dotyczy kształtu linii cięcia (krzywa), a nie kierunku względem włókien czy kąta. Przy rozwiązywaniu zadań z ilustracją warto szukać cech narzędzia typowych dla wycinania kształtów (możliwość skrętu, prowadzenie wąskiego narzędzia, praca na konturze).
