W fotografii portretowej (a także w opisie ujęć znanym z filmu) stosuje się nazwy planów, które porządkują sposób kadrowania postaci. Kryterium jest przede wszystkim to, jaką część sylwetki widać w kadrze oraz jaka jest relacja postaci do tła.
Odpowiedź "pełny" jest właściwa, ponieważ plan pełny oznacza kadr, w którym widoczna jest cała sylwetka fotografowanej osoby (zwykle od stóp do głowy). Taki plan bywa wykorzystywany np. w fotografii mody, zdjęciach sylwetkowych, gdy ważna jest poza, gest i cała stylizacja.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do opisu?
- "bliski" sugeruje ciasne kadrowanie – pokazuje niewielki fragment postaci (np. twarz lub część tułowia). W takim ujęciu tło ma mniejsze znaczenie, a uwaga skupia się na detalu, emocji lub mimice.
- "średni" to kadr pośredni: pokazuje część sylwetki (np. od pasa w górę lub od kolan w górę – zależnie od przyjętej konwencji). Nadal nie jest to cała postać, więc nie spełnia warunku z pytania.
- "ogólny" akcentuje szerszy kontekst sceny: więcej otoczenia, przestrzeni i tła. Postać może być widoczna w całości, ale zwykle jest mniejsza w kadrze i nie dominuje tak jak w typowym ujęciu portretowym. Dlatego "ogólny" nie jest najlepszym określeniem dla sytuacji, gdy kluczowe jest pokazanie całej sylwetki jako głównego tematu.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się sformułowanie "cała sylwetka", najpierw szukaj w odpowiedziach terminu odpowiadającego pełnemu ujęciu postaci. Gdy natomiast pojawiają się słowa typu "twarz", "detal", "zbliżenie" – częściej pasują plany bliskie.
