Plansza podstawowa projektu parku osiedlowego ma pokazywać całościowy układ zagospodarowania: strefy funkcjonalne, ciągi piesze, rozmieszczenie zieleni, placów, elementów małej architektury i podstawowe relacje przestrzenne. Do tego potrzebna jest skala pośrednia, która z jednej strony obejmie cały obiekt na arkuszu, a z drugiej nie "zgubi" ważnych elementów kompozycji.
Odpowiedź "1 : 500" spełnia ten cel: jest wystarczająco szczegółowa, aby rozróżnić przebieg alejek czy lokalizacje urządzeń, a jednocześnie na tyle "mała", by przedstawić cały park osiedlowy bez dzielenia go na wiele arkuszy.
Dlaczego pozostałe skale są nieodpowiednie?
- "1 : 50" to skala typowa dla rysunków wykonawczych (np. fragmentów nawierzchni, obrzeży, małych fragmentów układu). Dla całego parku zwykle byłaby zbyt szczegółowa, a rysunek stałby się niepraktyczny objętościowo (wiele arkuszy) i trudniejszy w odbiorze.
- "1 : 10" jest skalą detali konstrukcyjnych i materiałowych (np. przekroje, detale małej architektury). Nie nadaje się do planu całościowego obiektu terenowego.
- "1 : 10 000" to skala map przeglądowych i koncepcji w dużym ujęciu (np. fragment miasta). Dla parku osiedlowego byłaby zbyt ogólna: elementy wyposażenia i układ ścieżek stałyby się nieczytelne.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie dotyczy planszy podstawowej, myśl o skali "planowej" (układ całości). Jeśli dotyczy detalu lub rysunku wykonawczego, wtedy wchodzą w grę większe skale, takie jak 1:50 lub 1:10.
