KWALIFIKACJA HGT12 - TEST WIEDZY NR 6

W żywieniu osób aktywnych fizycznie jednym z częstych kierunków modyfikacji jadłospisu jest zwiększenie podaży białka. Białko dostarcza aminokwasów niezbędnych do naprawy mikrouszkodzeń mięśni, przebudowy tkanek oraz procesów adaptacyjnych po treningu. W praktyce gastronomicznej (np. planowanie posiłków dla drużyn, obozów sportowych czy klientów cateringu dietetycznego) oznacza to zwykle większy nacisk na pełnowartościowe źródła białka i równomierne rozłożenie go w posiłkach.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?

• Tłuszcze nasycone – nie stanowią składnika, który planowo "zwiększa się" u sportowca jako cel sam w sobie. Ich nadmiar może obniżać jakość diety; w praktyce dąży się raczej do lepszego doboru tłuszczów niż do podbijania frakcji nasyconej.
• Sól – mimo że w sporcie pojawiają się sytuacje wymagające uwzględnienia strat elektrolitów, nie jest to równoznaczne z ogólną rekomendacją zwiększania soli u każdego sportowca. W ujęciu ogólnym nadmiar soli w diecie jest niekorzystny, więc nie jest to właściwa odpowiedź w pytaniu testowym o "składnik do zwiększenia".
• Cukry proste – proste cukry mogą mieć zastosowanie w specyficznych momentach (np. szybkie uzupełnienie energii), ale jako stały "składnik do zwiększenia" w diecie są problematyczne, bo łatwo prowadzą do nadwyżki energii i gorszej jakości odżywczej jadłospisu. W testach szkolnych zwykle traktuje się je jako element, który ogranicza się na rzecz bardziej wartościowych źródeł węglowodanów.

Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach obok jednego makroskładnika pojawiają się "składniki ryzyka" (sól, tłuszcze nasycone, cukry proste), najczęściej poprawna jest opcja wspierająca regenerację i budowę tkanek, czyli białko.