W suszeniu drewna "efektywność" (czas osiągnięcia wymaganej wilgotności, zużycie energii, ryzyko wad) zależy przede wszystkim od czynników, które wpływają na transport wilgoci oraz wymianę ciepła i masy.
"Kolor drewna" jest z reguły cechą wizualną (estetyczną) i sam w sobie nie jest parametrem, na podstawie którego dobiera się nastawy suszarni. Barwa może się zmieniać w wyniku suszenia lub obróbki, ale nie stanowi podstawowego czynnika sterującego szybkością odparowania wody ani nie opisuje właściwości dyfuzyjnych materiału.
"Wilgotność drewna przed suszeniem" ma bezpośredni wpływ na czas procesu: im wyższa wilgotność początkowa, tym więcej wody trzeba usunąć i tym dłużej trwa suszenie (oraz tym większe ryzyko naprężeń i wad, jeśli proces jest zbyt agresywny).
"Temperatura w komorze suszarniczej" jest jednym z kluczowych parametrów sterowalnych. Zmienia tempo odparowania i warunki wymiany ciepła; zbyt wysoka temperatura może zwiększać ryzyko wad, a zbyt niska wydłużać cykl i obniżać wydajność.
"Rodzaj drewna" (praktycznie: gatunek i związane z nim właściwości anatomiczne) wpływa na przepuszczalność, skurcz, podatność na pęknięcia i paczenie, dlatego program suszenia dobiera się do gatunku i wymiarów elementów.
Na egzaminie warto zapamiętać zasadę: na proces najsilniej wpływają parametry wilgotnościowe i warunki suszenia oraz właściwości materiału, a najsłabiej cechy czysto wizualne, które nie sterują transportem wilgoci.
