Efekt "jedwabistej" lub wygładzonej wody powstaje wtedy, gdy aparat rejestruje ruch przez dłuższy czas. Taki zapis uśrednia położenia fal, strumieni czy rozbryzgów w trakcie naświetlania, przez co woda wygląda na rozmytą, podczas gdy nieruchome elementy (skały, brzeg, drzewa) mogą pozostać ostre.
Dlatego poprawną techniką są długie ekspozycje, czyli użycie dłuższego czasu migawki. Żeby "reszta obrazu" była ostra, kluczowe jest unieruchomienie aparatu (np. statyw, stabilne oparcie, samowyzwalacz) oraz właściwa ekspozycja (czas/przysłona/ISO).
Dlaczego pozostałe propozycje nie pasują do celu?
- Szybki czas migawki zamraża ruch wody (krople i fale są ostre), więc daje efekt odwrotny niż rozmycie.
- Fotografia HDR służy głównie do zwiększania zakresu tonalnego przez łączenie ekspozycji, a nie do kontrolowania rozmycia ruchu. Może współistnieć z długą ekspozycją, ale nie jest techniką "od rozmycia wody" jako taką.
- Fotografia makro dotyczy bardzo bliskich ujęć małych obiektów i skali odwzorowania; nie rozwiązuje problemu rozmycia ruchu w krajobrazie.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się "rozmycie ruchu" (woda, światła samochodów, chmury), najpierw myśl o czasie migawki. Długi czas = rozmycie ruchu, krótki czas = zamrożenie ruchu.
