Bibliografia anotowana (adnotowana) to wykaz piśmiennictwa, w którym przy każdej pozycji występuje krótka anotacja/adnotacja wyjaśniająca treść, wartość lub przydatność dokumentu. Żeby użytkownik mógł prawidłowo zinterpretować te anotacje i zrozumieć, dlaczego dane pozycje znalazły się w zestawieniu, potrzebuje informacji o założeniach opracowania.
Dlatego w przedmowie (wstępie) umieszcza się przede wszystkim:
- cel bibliografii (po co powstała i komu ma służyć),
- zakres (co obejmuje: temat, typy dokumentów, ramy czasowe, języki, kryteria doboru),
- metodę tworzenia anotacji i ogólne zasady opracowania (np. jaki jest charakter adnotacji, jak są konstruowane, jaki układ przyjęto w spisie).
Odpowiedź "Szczegółowy opis każdej anotacji" jest nieprawidłowa, bo przedmowa nie powiela treści rekordów; ma opisać reguły, a nie analizować każdą pozycję z osobna. Opcja "Informacje o autorach i ich dorobku literackim" dotyczy raczej krytyki literackiej lub noty biograficznej; w bibliografii wstęp nie musi charakteryzować twórców, tylko sposób zestawienia źródeł. Stwierdzenie "Informacje o ilości egzemplarzy każdej książki" opisuje stan magazynowy/inwentarz, a nie bibliografię, która jest narzędziem informacyjno-bibliograficznym.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać prostą zasadę: wstęp mówi o "jak i dlaczego powstała bibliografia", a anotacje mówią o "co jest w danej pozycji i czemu może się przydać". To rozróżnienie pomaga szybko odrzucać odpowiedzi mieszające metadane opracowania z treścią pojedynczych opisów.
