W uprawie pomidora kluczowe jest stanowisko. Pomidor należy do roślin światłolubnych – do prawidłowego wzrostu, kwitnienia i zawiązywania owoców potrzebuje dużej ilości światła. Dlatego sadzenie roślin w cieniu jest zabiegiem nieodpowiednim: rośliny mają wtedy mniejszą intensywność fotosyntezy, częściej "wyciągają się" (tworzą długie, słabsze pędy) i zwykle dają niższy plon oraz gorszą jakość owoców.
Pozostałe odpowiedzi opisują zabiegi, które co do zasady mogą być elementem prawidłowej agrotechniki, ale wymagają dostosowania do warunków:
- Podlewanie codziennie – bywa potrzebne w upały, na glebach lekkich lub w pojemnikach, ale w chłodniejszą pogodę może prowadzić do przelania. Sama czynność podlewania nie jest jednak z definicji nieodpowiednia; kluczowe są dawka i częstotliwość zależna od pogody i gleby.
- Przygotowanie gleby przez spulchnianie – to typowy zabieg poprawiający strukturę, napowietrzenie i warunki rozwoju korzeni, często stosowany przed sadzeniem oraz w trakcie uprawy (ostrożnie, by nie uszkodzić korzeni).
- Zastosowanie nawozu fosforowego – fosfor jest składnikiem ważnym m.in. dla rozwoju systemu korzeniowego i kwitnienia, ale musi być stosowany w odpowiedniej dawce oraz w ramach zbilansowanego nawożenia (razem z azotem i potasem).
W realiach gospodarstwa agroturystycznego dobra praktyka to wybór możliwie nasłonecznionego miejsca na warzywnik oraz obserwacja roślin (więdnięcie w dzień, stan gleby) zamiast trzymania się sztywnej zasady podlewania. Takie podejście zwiększa szanse na zdrowe krzewy i atrakcyjne, smaczne owoce dla gości.
