W terapii zajęciowej osób starszych cele powinny być przede wszystkim funkcjonalne, czyli przekładać się na lepsze wykonywanie czynności dnia codziennego (ADL) oraz na bezpieczeństwo i jakość życia. Dlatego odpowiedź "Poprawa sprawności fizycznej" jest najbardziej adekwatna dla grupy seniorów.
Sprawność fizyczna (siła mięśniowa, równowaga, koordynacja, zakres ruchu) stanowi fundament wielu aktywności: wstawania z krzesła, chodzenia, ubierania się, przenoszenia zakupów czy przygotowania posiłku. W podejściu geriatrycznym jest to także ważny element profilaktyki upadków i utrzymania mobilności, co bezpośrednio wspiera samodzielność.
Dlaczego pozostałe propozycje nie są "najbardziej odpowiednie" w ujęciu grupowym?
- "Nauczenie nowych umiejętności komputerowych" może być czasem wartościowe (np. kontakt społeczny, przeciwdziałanie izolacji), ale nie jest celem uniwersalnym dla całej grupy i nie zawsze ma bezpośrednie przełożenie na kluczowe potrzeby funkcjonalne.
- "Przygotowanie do egzaminu maturalnego" jest celem typowo szkolnym i zwykle nieadekwatnym dla populacji senioralnej, a także nie wynika z priorytetów OT.
- "Przygotowanie do rozmowy kwalifikacyjnej" dotyczy aktywizacji zawodowej; w terapii zajęciowej seniorów z reguły ważniejsze są mobilność, samoobsługa i bezpieczeństwo niż cele związane z wejściem na rynek pracy.
W praktyce terapeuta zajęciowy może przekładać cel poprawy sprawności na konkretne aktywności, np. trening równowagi, ćwiczenia chodu, zadania manipulacyjne (motoryka mała), czy aktywności ADL w warunkach zbliżonych do domowych. Tak sformułowany cel jest realistyczny, mierzalny i najbardziej wspólny dla większości osób starszych w grupie.
