W tego typu zadaniach kluczowe jest rozpoznanie obrazu żeru, a nie samej obecności trocinek. Opis wskazuje na płaskie chodniki pod korą oraz trocinki, które nie tworzą równomiernego "wypełnienia", lecz są ułożone "chmurkowato". Taki zestaw cech jest traktowany jako diagnostyczny dla odpowiedzi "przypłaszczka granatka."
Dlaczego pozostałe propozycje są mylące? W praktyce terenowej wiele gatunków zasiedlających korę pozostawia trocinki, ale różnią się one:
- kształtem i przebiegiem chodników (np. bardziej wyraźnie ryte korytarze zamiast spłaszczonych),
- sposobem wypełnienia trocinkami (trocinki mogą być bardziej jednolicie upakowane lub tworzyć inny wzór),
- miejscem żerowania (inne preferencje co do grubości kory lub części drzewa).
Odpowiedzi "cetyńca mniejszego." oraz "cetyńca większego." mogą kusić, bo są to znane szkodniki drzew, jednak w tym pytaniu rozstrzygają konkretne cechy chodników i układu trocinek, a nie sama ogólna informacja o żerowaniu. Z kolei "rytownika dwuzębnego." to również gatunek kojarzony z żerem pod korą, ale jego typowy obraz żeru jest opisywany inaczej niż "płaskie chodniki" z "chmurkowatym" układem trocinek.
Wskazówka egzaminacyjna: przy pytaniach o sprawcę uszkodzeń zawsze wyłap 2–3 cechy rozstrzygające (tu: "płaskie chodniki" + "chmurkowate trocinki" + "pod korą") i porównuj je z opisami diagnostycznymi z atlasów/kluczy.
