Płyta traserska (często traktowana także jako płyta pomiarowa w ujęciu warsztatowym) jest narzędziem zapewniającym dokładną, stabilną i płaską bazę. Jej główną rolą jest stworzenie płaszczyzny odniesienia, na której wykonuje się czynności kontrolno-pomiarowe i traserskie.
Odpowiedź "prostowania prętów o przekroju prostokątnym" jest poprawna jako to, czego nie należy robić na płycie: prostowanie jest operacją wymagającą przykładania sił (np. prasa, prostowarki, imadła, specjalne przyrządy). Płyta ma zachować swoją geometrię i powierzchnię roboczą; używanie jej do odkształcania elementów grozi uszkodzeniem (zarysowania, wgniecenia) i utratą dokładności bazy.
Pozostałe czynności są typowe i zgodne z przeznaczeniem:
- "pomiarów jako płaszczyzna odniesienia" – to podstawowa funkcja płyty; umożliwia bazowanie detalu i prowadzenie pomiarów (np. wysokościomierzem).
- "trasowania przestrzennego" – płyta stanowi bazę do wyznaczania położenia punktów/osi/rys w przestrzeni przy użyciu przyrządów traserskich i wysokościowych.
- "sprawdzania płaskości powierzchni metodą tuszowania" – płyta pełni rolę powierzchni wzorcowej, a tusz pozwala ocenić kontakt i rozkład przylegania.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawia się czynność obróbkowa (prostowanie, kucie, gięcie) zestawiona z czynnościami pomiarowymi/kontrolnymi (pomiary, trasowanie, tuszowanie), to zwykle obróbka jest tym, czego nie wykonuje się na przyrządzie bazowym.
