W oznaczeniach płytek ceramicznych (dla płytek szkliwionych) odporność na ścieranie powierzchni szkliwa określa się klasą PEI. Skala ta obejmuje zakres od 0 do V (5), gdzie im wyższa klasa, tym większa odporność na zużycie podczas eksploatacji.
Dlatego poprawna jest odpowiedź "0": jest to najniższa klasa ścieralności. W praktyce klasa 0 oznacza bardzo małą odporność na ścieranie, więc takie płytki stosuje się zasadniczo jako okładziny ścienne, a nie na posadzki.
Pozostałe odpowiedzi ("1", "2", "3") są błędne, ponieważ nie są najniższą klasą, tylko kolejnymi poziomami odporności. Typowy błąd na egzaminie wynika z tego, że w handlu częściej spotyka się płytki podłogowe od klasy 3 wzwyż, a klasy 0 i 1 są rzadziej używane, przez co część osób mylnie zakłada, że skala zaczyna się od 1.
Warto też pamiętać o rozróżnieniu: klasy PEI dotyczą ścieralności powierzchni szkliwa. Dla płytek nieszkliwionych (np. część gresów) spotyka się inne podejście do oceny ścieralności (np. wgłębnej), więc nie należy mieszać tych systemów oznaczeń.
