Pływy morskie są skutkiem oddziaływania grawitacyjnego (głównie Księżyca, a w mniejszym stopniu Słońca) oraz ruchu układu Ziemia–Księżyc. To, czy amplituda pływu (różnica między przypływem a odpływem) jest większa czy mniejsza, zależy w dużej mierze od wzajemnego ustawienia tych ciał.
Pływ kwadraturowy nazywa się także pływem martwym. Pojawia się wtedy, gdy Księżyc jest w pierwszej lub trzeciej kwadrze (kwadratura). W kwadraturze linie Ziemia–Księżyc i Ziemia–Słońce są zbliżone do prostopadłych, więc składowe pływotwórcze od Słońca i Księżyca częściowo się znoszą. Skutkiem jest mniejsza amplituda pływów w porównaniu do sytuacji syzygii.
Odpowiedź "pierwszej lub trzeciej kwadrze" jest więc poprawna, bo to właśnie te fazy odpowiadają geometrii kwadratury.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "nowiu" – nów to syzygia, w której Słońce, Ziemia i Księżyc układają się prawie w jednej linii; typowo sprzyja to większym amplitudom (pływom syzygijnym), a nie kwadraturowym.
- "pełni" – pełnia również jest syzygią (układ prawie współliniowy, ale Księżyc jest po przeciwnej stronie Ziemi niż Słońce), więc mechanizm jest analogiczny jak dla nowiu.
- "nowiu lub pełni" – ta odpowiedź łączy dwie sytuacje syzygijne, przez co nadal opisuje pływ syzygijny, a nie kwadraturowy.
W praktyce nawigatora morskiego rozróżnienie pływu kwadraturowego i syzygijnego pomaga ocenić, kiedy spodziewać się mniejszych lub większych wahań poziomu wody, co ma znaczenie przy planowaniu przejść po akwenach pływowych oraz w pobliżu ograniczeń głębokości.
