Po naostrzeniu narzędzia skrawającego (np. piły) trzeba potwierdzić, że geometria zęba została odtworzona poprawnie. W praktyce warsztatowej najszybszą metodą rutynowej kontroli jest użycie wzornika (szablonu) profilowego. Taki sprawdzian ma wycięcie odpowiadające prawidłowemu kształtowi zęba. Operator przykłada wzornik do zęba: jeśli krawędzie i płaszczyzny zęba "wchodzą" w wycięcie bez prześwitów, to wnioskuje się, że kąt ostrza (jako element profilu) jest zachowany.
Dlaczego to działa? Ponieważ w wielu narzędziach do obróbki drewna kąt ostrza nie jest kontrolowany jako abstrakcyjny kąt "na stole", tylko jako część całego profilu zęba. Wzornik daje więc kontrolę typu GO/NO-GO: szybko, powtarzalnie i bez wykonywania dokładnego pomiaru na każdym zębie.
- "II." (kątomierz) – to narzędzie uniwersalne do mierzenia dowolnych kątów. Sprawdza się np. przy ustawianiu maszyn lub pomiarach jednostkowych, ale nie jest typowym przyrządem do szybkiej kontroli profilu zęba po ostrzeniu, zwłaszcza gdy liczy się tempo i powtarzalność.
- "I." (czujnik zegarowy) – służy do pomiaru małych przemieszczeń i odchyłek (np. bicia, nierówności, wychylenia). Nie jest przeznaczony do bezpośredniej oceny kąta ostrza zęba piły.
- "IV." (narzędzie do kontroli wysokości/szrankowania) – tego typu przyrządy wykorzystuje się do innych parametrów zęba (np. wyrównania wierzchołków, szrankowania), a nie do oceny kąta ostrza po ostrzeniu.
Wniosek egzaminacyjny: jeśli na rysunku widać płaski sprawdzian z wycięciem dopasowanym do zęba piły, to jest to wzornik używany do kontroli geometrii po ostrzeniu.
