Korozja naprężeniowa to uszkodzenie materiału powstające przy jednoczesnym działaniu naprężeń mechanicznych i środowiska korozyjnego (często z udziałem chlorków). Jej typową cechą są mikroskopijne pęknięcia, które mogą prowadzić do dalszego pękania i w konsekwencji do nagłej awarii narzędzia.
Z punktu widzenia dekontaminacji kluczowe jest to, że pęknięcia i szczeliny stają się miejscami retencji zanieczyszczeń (np. krwi i płynów ustrojowych). Nawet prawidłowy proces mycia i dezynfekcji może nie usunąć zanieczyszczeń z takich mikrodefektów, a to oznacza, że nie ma pewności co do bezpieczeństwa pacjenta. Dodatkowo uszkodzony instrument może stanowić źródło wtórnej korozji dla innych narzędzi.
Dlatego właściwą decyzją jest kasacja, czyli trwałe wycofanie instrumentu z eksploatacji i skierowanie do zniszczenia zgodnie z procedurą organizacji.
- Utylizacja jest pojęciem szerszym odnoszącym się do postępowania z odpadami; nie jest precyzyjną nazwą decyzji eksploatacyjnej dotyczącej instrumentu (wycofania z użycia).
- Sterylizacja ani resterylizacja nie "naprawiają" uszkodzeń materiału; to procesy mające wyjałowić wyrób, a nie usunąć pęknięcia czy przywrócić integralność powierzchni.
W praktyce technik sterylizacji medycznej powinien po inspekcji narzędzi udokumentować niezgodność (opis defektu) i uruchomić ścieżkę wycofania z obiegu, zamiast kierować instrument do dalszego procesu.
