KWALIFIKACJA SPL1 - TEST WIEDZY NR 7

PYTANIE NR 2.
Po weryfikacji dokumentacji przewozowej i protokołu odbioru ustalono, że 10 sztuk produktu nie zostało skompletowanych podczas przygotowania zamówienia. Kto ponosi odpowiedzialność za tę pomyłkę?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Skoro weryfikacja dokumentów i protokołu odbioru wykazała, że brak powstał na etapie kompletacji, odpowiedzialność dotyczy osoby przygotowującej wysyłkę.
W tej sytuacji nie jest to problem transportu ani odbioru, tylko błędnego skompletowania zamówienia w magazynie.

Pełne wyjaśnienie:

W zadaniu kluczowa jest informacja, że po weryfikacji dokumentacji przewozowej i protokołu odbioru ustalono miejsce powstania braku: 10 sztuk nie zostało skompletowanych podczas przygotowania zamówienia. To oznacza, że problem powstał w magazynie na etapie kompletacji, a nie w transporcie czy u odbiorcy.

Dlatego poprawna jest odpowiedź: "Magazynier, ponieważ to on przygotował zamówienie do wysyłki." W praktyce magazynowej kompletacja polega na pobraniu właściwych ilości towaru zgodnie z dokumentacją zamówienia i przygotowaniu ich do wydania. Jeżeli ustalono, że sztuki nie zostały skompletowane, to błąd dotyczy realizacji operacji magazynowej, za którą odpowiada pracownik wykonujący tę czynność (w ramach swoich obowiązków i zasad odpowiedzialności pracowniczej).

Pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe z następujących powodów:

  • "Kontrahent, ponieważ nie sprawdził ilości towaru przy odbiorze." Kontrola przy odbiorze pomaga szybciej wykryć niezgodność, ale nie przenosi automatycznie odpowiedzialności za błąd kompletacji na odbiorcę. W treści zadania i tak wskazano, że przyczyna została ustalona po weryfikacji dokumentów.
  • "Firma transportowa, ponieważ mogła zgubić część towaru podczas transportu." Przewoźnik mógłby odpowiadać, gdyby ustalono ubytek w transporcie (np. naruszone opakowanie, rozbieżności wykazane w dokumentach przewozowych). Tutaj jednak ustalono, że towaru nie skompletowano w magazynie, więc transport nie jest źródłem braku.
  • "Klient, ponieważ nie zgłosił braku towaru od razu po otrzymaniu przesyłki." Opóźnione zgłoszenie może utrudnić wyjaśnienie sprawy, ale nie tworzy winy klienta za brak powstały wcześniej. W zadaniu brak i jego miejsce powstania są już potwierdzone dokumentacyjnie.

Wskazówka egzaminacyjna: przy reklamacjach ilościowych najpierw szuka się etapu powstania niezgodności (kompletacja, pakowanie, transport, odbiór) na podstawie dokumentów i zapisów (np. WMS), a dopiero potem przypisuje się odpowiedzialność. Jeżeli zadanie podaje, że brak powstał w kompletacji, odpowiedź powinna wskazywać osobę/obszar odpowiedzialny za kompletację.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Reklamacja ilościowa dotyczy niezgodności liczby sztuk między zamówieniem/dokumentem wydania a faktycznie dostarczoną przesyłką. W praktyce wymaga porównania dokumentów (np. WZ, list przewozowy) i ustalenia, na którym etapie powstał brak: kompletacja, pakowanie, transport lub odbiór.
Najczęściej weryfikuje się dokument wydania z magazynu (np. WZ), dokument przewozowy oraz protokół odbioru/zastrzeżeń. Dodatkowo analizuje się stan opakowania i zapisy systemowe (np. WMS), aby ustalić, czy brak powstał w magazynie czy podczas transportu.
Bo ta sama niezgodność (np. brakuje 10 sztuk) może mieć różne przyczyny: błąd kompletacji, pomyłkę w dokumentach, ubytek w transporcie albo błędny odbiór. Dopiero dowody z dokumentacji i protokołów pozwalają ustalić etap powstania braku i przypisać odpowiedzialność.
Magazynier może odpowiadać, gdy ustalono, że brak powstał na etapie operacji magazynowych, np. podczas kompletacji lub przygotowania do wysyłki, oraz wynikał z błędu po stronie realizacji. W zadaniach egzaminacyjnych kluczowe jest, czy treść wskazuje wprost etap powstania niezgodności.
Przewoźnik jest brany pod uwagę, gdy istnieją przesłanki ubytku w transporcie: uszkodzone opakowanie, naruszone plomby, zastrzeżenia w dokumentach przewozowych lub protokole. Bez takich ustaleń nie powinno się automatycznie zakładać winy transportu, bo braki często wynikają też z kompletacji.
Protokół odbioru (lub protokół zastrzeżeń) dokumentuje stan przesyłki w momencie dostawy i opisuje niezgodności, np. braki ilościowe. Ułatwia ustalenie, czy problem mógł powstać w transporcie, czy wcześniej. W połączeniu z dokumentami magazynowymi pomaga zawęzić miejsce powstania błędu.
Nie przenosi automatycznie winy za błąd kompletacji. Odbiorca powinien w miarę możliwości sprawdzać dostawę, bo to przyspiesza wykrycie problemu, ale odpowiedzialność za brak zależy od ustalenia etapu powstania niezgodności. W zadaniu decydujące są ustalenia z dokumentacji i protokołu.
Najczęstszy błąd to mechaniczne wskazanie magazyniera bez sprawdzenia, czy w treści ustalono etap powstania braku. Drugi błąd to wybór przewoźnika "bo transport mógł zgubić", mimo że zadanie podaje, iż brak powstał w kompletacji. Pomaga czytanie warunku "po weryfikacji ustalono…".
WMS może rejestrować operacje magazynowe (np. pobrania, skanowania, potwierdzenia kompletacji), co ułatwia odtworzenie przebiegu procesu i wskazanie miejsca powstania błędu. Dzięki temu łatwiej oddzielić braki wynikające z kompletacji od problemów transportowych lub dokumentacyjnych.
Traktuj to jako kluczowy dowód w zadaniu: skoro ustalono etap powstania braku, wybierz podmiot odpowiedzialny za ten etap. Jeśli ustalono "nie skompletowano w magazynie", wybór powinien dotyczyć osoby/obszaru kompletacji. Nie dopowiadaj alternatywnych scenariuszy, bo są już wykluczone treścią.
info

Statystycznie 26% uczniów zna prawidłową odpowiedź. bardzo trudne

Materiały:

  • Materiały szkolne z gospodarki magazynowej: kompletacja, wydanie, kontrola ilościowa
  • Instrukcje firmowe (SOP) dotyczące reklamacji i sporządzania protokołów odbioru
  • Tekst jednolity Kodeksu pracy – dział dotyczący odpowiedzialności materialnej pracowników (w zakresie wskazanym w pytaniu)

Aktualizacja pytania: 03.04.2026



Aktualizacja pytania: 03.04.2026
📡 Brak połączenia internetowego