Po wyciągnięciu przewodu wiertniczego z otworu następuje przerwa technologiczna (ocena zużycia stabilizatorów i świdra, przygotowanie nowego zestawu). W tym czasie kluczowe jest zabezpieczenie otworu przed niekontrolowanym wypływem oraz utrzymanie warunków hydrostatycznych.
Zatłoczenie płuczki do wierzchu ma na celu utrzymanie ciągłości słupa płuczki i kontrolę parametrów w obiegu, co ogranicza ryzyko dopływu mediów złożowych. Równolegle stosuje się zabezpieczenie mechaniczne w postaci prewentera.
Jeżeli w prewenterze nie ma przewodu (bo został wyciągnięty z otworu), prawidłowe jest użycie zamknięcia pełnego w prewenterze szczękowym. Takie zamknięcie jest przeznaczone do sytuacji, gdy trzeba odizolować otwór bez rury przechodzącej przez szczęki.
- Odpowiedź "ścinającym" jest nieadekwatna w opisie czynności rutynowych na czas oceny zużycia. Zamknięcie ścinające ma charakter awaryjny: służy do przecięcia rury i odcięcia przepływu, gdy inne środki nie zapewniają kontroli.
- Odpowiedzi "na przewód 5"" oraz "na przewód 3½" odnoszą się do szczęk dopasowanych do średnicy rury (pipe rams). Są właściwe wtedy, gdy przewód znajduje się w prewenterze i trzeba go uszczelnić wokół rury. W opisanej sytuacji przewodu w BOP nie ma, więc takie zamknięcie nie spełnia założenia.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw ustal, czy w miejscu zamykania BOP znajduje się przewód. Jeśli nie ma rury, wybiera się zamknięcie przeznaczone do uszczelnienia "na pusto"; jeśli rura jest, wybiera się zamknięcie dopasowane do średnicy. To rozróżnienie zwykle rozstrzyga podobne pytania.
