Układ oddechowy reaguje na masaż głównie pośrednio (przez układ nerwowy i krążenia) oraz częściowo bezpośrednio (przez wpływ na mięśnie i ruchomość klatki piersiowej). Dlatego w ujęciu fizjologicznym można oczekiwać kierunku zmian polegającego na ułatwieniu oddychania.
Wymiana gazowa dotyczy przechodzenia tlenu i dwutlenku węgla między pęcherzykami płucnymi a krwią. Jeżeli masaż poprawia krążenie obwodowe i powrót żylny oraz sprzyja normalizacji oddechu (np. poprzez redukcję napięcia i stresu), to może wspierać efektywność transportu gazów w organizmie. W praktyce dydaktycznej często ujmuje się to jako "zwiększenie wymiany gazowej" rozumiane funkcjonalnie (lepsze dotlenienie, sprawniejsza eliminacja CO2).
Pojemność oddechowa (w sensie możliwości wykonywania głębszego oddechu) może wzrosnąć, gdy rozluźnione zostają mięśnie oddechowe i tkanki klatki piersiowej oraz zmniejsza się napięcie ograniczające jej rozszerzanie. To prowadzi do łatwiejszego, pełniejszego wdechu.
Dlatego odpowiedź mówiąca o zwiększeniu wymiany gazowej i zwiększeniu pojemności oddechowej jest zgodna z opisanymi mechanizmami pośrednimi i bezpośrednimi.
Pozostałe warianty (z "zmniejszeniem wymiany gazowej" lub "zmniejszeniem pojemności oddechowej") zwykle wynikają z błędnego założenia, że relaksacja oznacza spadek wszystkich parametrów lub z pomylenia pojęć: masaż może obniżać częstość oddechów, ale jednocześnie sprzyjać większej głębokości oddechu.
Szczegółowe rozstrzygnięcie w kontekście klucza egzaminacyjnego MED.10 wymaga wglądu do dedykowanych materiałów dydaktycznych.
