Masaż ręczny okolicy powłok brzusznych jest bodźcem mechanicznym, który może wpływać na czynność narządów jamy brzusznej poprzez mechanizmy odruchowe (udział układu autonomicznego i splotów jelitowych) oraz poprzez miejscową stymulację tkanek. W praktyce klinicznej i dydaktycznej najczęściej podkreśla się, że tego typu bodziec może sprzyjać nasileniu motoryki jelit, czyli zwiększeniu częstości i/lub skuteczności ruchów perystaltycznych.
Odpowiedź "zwiększenie częstotliwości ruchów perystaltycznych i zwiększenie wydzielania hormonów jelitowych" jest zgodna z kierunkiem reakcji pobudzeniowej: wzmożona aktywność motoryczna jelita zwykle współwystępuje z aktywacją funkcji wydzielniczych przewodu pokarmowego (w tym sygnałów hormonalnych), ponieważ procesy trawienia i transport treści jelitowej są fizjologicznie skorelowane.
Pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe, ponieważ zakładają spadek częstości perystaltyki albo spadek wydzielania mimo zastosowania bodźca, który w typowym ujęciu ma charakter pobudzający. Warianty ze zmniejszeniem perystaltyki odzwierciedlają częsty błąd myślowy: utożsamianie masażu wyłącznie z efektem "uspokajającym" w każdym układzie. Tymczasem relaksacja mięśni powierzchownych nie musi oznaczać hamowania czynności narządów trzewnych. Wariant "zwiększenie perystaltyki i zmniejszenie wydzielania hormonów jelitowych" dodatkowo wprowadza nielogiczne rozdzielenie procesów, które zwykle nasilają się równolegle w odpowiedzi na pobudzenie funkcji przewodu pokarmowego.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się masaż brzucha i funkcje jelit, najpierw oceń kierunek wpływu bodźca (pobudzenie vs hamowanie), a potem sprawdź, czy oba człony odpowiedzi są ze sobą spójne fizjologicznie (motoryka i wydzielanie często "idą w parze").
