Zmiany zwyrodnieniowe stawów są procesem postępującym, obejmującym m.in. degradację chrząstki, zmiany w kości podchrzęstnej oraz tworzenie osteofitów (wyrośli kostnych na brzegach stawu). W praktyce masażu leczniczego praca przy takim pacjencie ma charakter wspomagający i jest prowadzona ostrożnie, zwykle bardziej w obrębie tkanek okołostawowych niż poprzez silne oddziaływanie bezpośrednio na sam staw.
Odpowiedź "spowolnienie procesu zwyrodnieniowego i spowolnienie tworzenia się osteofitów" odpowiada ujęciu, w którym delikatny masaż okolicy stawu ma sprzyjać lepszym warunkom troficznym tkanek (poprawa krążenia), zmniejszać wzmożone napięcie mięśni stabilizujących staw, łagodzić ból oraz redukować komponentę obrzękową. W takim rozumieniu poprawa funkcji i zmniejszenie przeciążeń mogą być kojarzone z dążeniem do ograniczania progresji zmian.
Pozostałe odpowiedzi zakładają wprost "przyspieszenie" procesu zwyrodnieniowego lub tworzenia osteofitów, co nie jest celem masażu i byłoby sprzeczne z podstawową logiką postępowania objawowego: jeśli zabieg ma zmniejszać ból i napięcie oraz poprawiać warunki pracy tkanek, to nie interpretuje się go jako czynnika nasilającego degenerację. Połączenia typu "spowolnienie zwyrodnienia, ale przyspieszenie osteofitów" albo "przyspieszenie zwyrodnienia, ale spowolnienie osteofitów" są dodatkowo wewnętrznie niespójne dydaktycznie, bo osteofity stanowią element obrazu i progresji choroby.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o wpływ masażu przy zwyrodnieniach rozróżniaj działanie objawowe (ból, sztywność, napięcie, krążenie) od deklaracji o zmianach strukturalnych. W materiałach nauczania zawodowego bywa używany skrót myślowy łączący poprawę funkcji z "hamowaniem progresji".
