KWALIFIKACJA MED11 - STYCZEŃ 2017

PYTANIE NR 37.
Pod względem biomechanicznym kule pachowe stwarzają dodatkowe punkty podparcia ciała, aby wykluczyć
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Kule pachowe tworzą dodatkowe punkty podparcia, dzięki czemu część ciężaru ciała przenosi się na kończyny górne i obręcz barkową.
Biomechanicznym celem jest wyeliminowanie obciążania kończyny dolnej niewydolnej podporowo, aby mogła być odciążona podczas chodu i stania.

Pełne wyjaśnienie:

Kule pachowe (podobnie jak inne podpory) zmieniają biomechanikę lokomocji, bo dodają kolejne punkty podparcia. W praktyce oznacza to, że ciężar ciała nie musi być w całości przenoszony przez kończyny dolne. Część sił reakcji podłoża i obciążenia można przejąć przez podpory i kończyny górne, co poprawia stabilność oraz bezpieczeństwo poruszania się.

W tym ujęciu kluczowy jest cel kliniczny: wykluczenie obciążenia kończyny niewydolnej podporowo. Jeśli kończyna nie powinna lub nie może dźwigać masy ciała (np. z powodu bólu, urazu, osłabienia lub ograniczeń po leczeniu), podpory umożliwiają chodzenie w sposób odciążający. Wzorce chodu z kulami (często oparte o schemat "kule + kończyna zdrowa" lub inne układy) mają właśnie doprowadzić do sytuacji, w której kończyna niewydolna nie przejmuje obciążenia albo przejmuje je w stopniu ściśle kontrolowanym.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?

  • "zwiększenie powierzchni podparcia ciała" – to opis efektu geometrycznego/stabilizacyjnego (większa baza podparcia), ale nie odpowiada wprost na sens "wykluczyć …". Zwiększenie powierzchni/bazy może towarzyszyć użyciu kul, jednak nie jest tym, co się "wyklucza", tylko co się uzyskuje.
  • "odciążenie niewydolnej podporowo kończyny" – to faktyczny cel stosowania kul, ale w zdaniu z czasownikiem "wykluczyć" jest to logicznie niezgodne (wyklucza się obciążanie, aby osiągnąć odciążenie). Ten dystraktor często łapie osoby, które czytają skrótowo i wybierają "najbardziej sensowne hasło", nie dopasowując go do konstrukcji zdania.
  • "chód jednonożny" – kule nie służą do "wykluczania chodu jednonożnego" jako pojęcia. Mogą umożliwiać poruszanie się z ograniczonym obciążaniem, ale wzorzec chodu jest dobierany do możliwości pacjenta; nie jest to bezpośredni biomechaniczny "zakaz" określonego typu chodu, tylko narzędzie do transferu obciążeń i stabilizacji.

Wskazówka egzaminacyjna: przy pytaniach z konstrukcją "aby wykluczyć…" warto zamienić ją w myślach na "czego należy uniknąć dzięki zastosowaniu…". Wtedy łatwiej wyłapać, że chodzi o uniknięcie obciążania kończyny niewydolnej, a nie o opis korzyści (np. "odciążenie").

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Oznacza to, że oprócz stóp pojawiają się kolejne miejsca kontaktu z podłożem (końcówki kul). Dzięki temu układ podparcia jest stabilniejszy, a część ciężaru ciała może zostać przeniesiona na kule i kończyny górne, a nie na kończynę dolną.
Bo umożliwiają przeniesienie części obciążenia na obręcz barkową i kończyny górne. W efekcie siły działające na kończynę dolną mogą zostać zmniejszone, co jest przydatne przy bólu, osłabieniu lub czasowych przeciwwskazaniach do pełnego obciążania.
Warto zwrócić uwagę na czasownik w treści. Jeśli jest "wykluczyć/uniknąć", to najczęściej chodzi o eliminację zjawiska negatywnego (np. obciążania). Jeśli jest "uzyskać/zapewnić", wtedy zwykle pasuje "odciążenie", "stabilizacja" lub "bezpieczeństwo".
Nie. Zwiększenie bazy/powierzchni podparcia dotyczy głównie stabilności (mniejsze ryzyko utraty równowagi). Odciążenie dotyczy rozkładu sił i przeniesienia ciężaru ciała tak, aby kończyna niewydolna dźwigała mniej. Oba efekty mogą współistnieć, ale nie są tym samym.
Najczęściej są to sytuacje wymagające odciążenia kończyny dolnej lub poprawy stabilności: ból przy obciążaniu, urazy, osłabienie mięśni, zaburzenia równowagi, czasowe ograniczenia po leczeniu. Ostateczny dobór zależy od stanu pacjenta i celu funkcjonalnego.
Częste błędy to: opieranie ciężaru na kończynie, która miała być odciążana, zbyt krótkie lub zbyt długie kroki, nieprawidłowe ustawienie kul (za blisko lub za daleko), oraz brak kontroli tempa. Takie nawyki zwiększają ryzyko przeciążeń i upadku.
Nie. Wybór zależy od potrzeb i możliwości pacjenta. Kule pachowe mogą dawać duże wsparcie, ale wymagają dobrej techniki i dopasowania. Kule łokciowe bywają wygodniejsze i bardziej mobilne. Najważniejsze jest bezpieczeństwo, cel odciążenia i prawidłowy instruktaż.
Gdy nie potrafi bezpiecznie przenosić ciężaru ciała w staniu i w fazie podporu chodu. Przyczyną może być ból, osłabienie, ograniczenie ruchu, niestabilność stawu lub inne zaburzenia funkcji narządu ruchu. Wtedy stosuje się odciążenie i dodatkowe podpory.
Najważniejsze są: liczba punktów podparcia, baza podparcia, przenoszenie środka ciężkości, rozkład sił między kończynami dolnymi a podporami oraz dobór wzorca chodu (np. odciążający). Te pojęcia pozwalają logicznie ocenić, co jest celem użycia kul.
Najpierw dopasuj gramatycznie odpowiedź do treści (np. "wykluczyć" → "obciążenie", a nie "odciążenie"). Potem sprawdź sens kliniczny: co jest problemem, a co celem terapii. Na końcu odrzuć odpowiedzi, które opisują inny wymiar (np. wzorzec chodu zamiast celu obciążenia).
info

Statystycznie 60% uczniów zna prawidłową odpowiedź. średnie

Materiały:

  • Podręczniki i skrypty z biomechaniki narządu ruchu (dział: chód i podpory)
  • Materiały dydaktyczne z zaopatrzenia ortopedycznego dotyczące kul i balkonika (instruktaż chodu)
  • Konspekty z kinezyterapii: wzorce chodu z pomocą i zasady odciążania

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego