Główną przyczyną powstawania odleżyn u osób leżących jest długotrwały, stały ucisk na określone miejsce skóry i tkanek podskórnych. Taki ucisk (zwłaszcza nad wyniosłościami kostnymi) powoduje zmniejszenie perfuzji, czyli gorszy dopływ krwi do tkanek. Skutkiem jest niedokrwienie, a następnie uszkodzenie komórek i martwica. W praktyce to właśnie mechanizm ucisk–niedokrwienie stanowi punkt wyjścia do profilaktyki: regularne odciążanie i obserwacja skóry.
Odpowiedź "Niewłaściwe odżywianie pacjenta" opisuje ważny czynnik ryzyka. Niedożywienie lub odwodnienie mogą pogarszać stan skóry, spowalniać gojenie i zwiększać podatność na uszkodzenia, ale nie są zwykle przyczyną pierwotną odleżyn bez współwystępującego ucisku.
Odpowiedź "Częste zmiany pozycji ciała pacjenta" jest działaniem profilaktycznym. Zmiana ułożenia zmniejsza czas trwania ucisku w jednym miejscu i jest jedną z podstawowych interwencji zapobiegających odleżynom, więc nie może być wskazana jako główna przyczyna ich powstawania.
Odpowiedź "Nadmierna higiena ciała pacjenta" nie stanowi typowej głównej przyczyny odleżyn. Nieprawidłowa pielęgnacja skóry (np. agresywne tarcie, drażniące środki) może prowadzić do podrażnień lub przesuszenia, ale odleżyny są przede wszystkim skutkiem ucisku i niedokrwienia, często nasilanych także przez tarcie i siły ścinające.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie dotyczy "głównej przyczyny" u pacjenta leżącego, szukaj odpowiedzi odnoszącej się do mechanizmu bezpośredniego (ucisk i zaburzenie ukrwienia), a nie do czynników współistniejących.
