Wzmacniacz operacyjny (WO) to złożony wzmacniacz napięciowy o bardzo dużym wzmocnieniu w otwartej pętli, projektowany zwykle jako układ scalony analogowy. Kluczową cechą WO jest to, że musi zawierać elementy aktywne, które potrafią sterować prądem i wytwarzać wzmocnienie sygnału. W praktyce rolę tę pełnią tranzystory (BJT lub MOSFET/CMOS), z których buduje się m.in. stopień wejściowy (często różnicowy), źródła i lustra prądowe, stopnie wzmacniające oraz stopień wyjściowy.
Odpowiedź "Tranzystor" jest więc poprawna, bo bez tranzystorów (lub innych elementów aktywnych o podobnej funkcji) nie da się zrealizować typowego układu wzmacniającego o parametrach charakterystycznych dla WO.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, ponieważ:
- "Rezystor" jest elementem biernym. W WO może występować (np. w polaryzacji, obciążeniach, w wersjach dyskretnych), ale sam nie zapewnia wzmocnienia ani sterowania prądem w sensie aktywnego stopnia wzmacniającego.
- "Kondensator" także jest elementem biernym. Bywa używany wewnątrz WO do kompensacji częstotliwościowej (stabilność) lub w aplikacjach zewnętrznych (filtry), ale nie jest podstawowym "budulcem" odpowiedzialnym za działanie wzmacniające.
- "Dioda" może pojawiać się w strukturach jako element zabezpieczający (np. przed przepięciami), do polaryzacji lub jako część odniesień, jednak nie stanowi podstawowego elementu realizującego wzmocnienie całego układu.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy "budowy" wzmacniaczy (WO, wzmacniacz tranzystorowy), szukaj elementu aktywnego, który umożliwia wzmocnienie (tranzystor). Gdy dotyczy "kształtowania charakterystyki" lub "sprzężenia", częściej pojawiają się elementy bierne (rezystory, kondensatory).
