Retencja wody w gruncie zależy głównie od uziarnienia, budowy porów i zjawisk kapilarnych. Im drobniejsze cząstki (frakcje iłowe), tym większa powierzchnia właściwa ziaren i tym więcej wody może zostać związane w cienkich warstewkach oraz utrzymane w drobnych porach na skutek sił kapilarnych.
Dlatego poprawna jest odpowiedź "Ił": iły są gruntami bardzo drobnoziarnistymi, zwykle o dużej zdolności zatrzymywania wody. W praktyce robót ziemnych oznacza to m.in. większą wrażliwość na zawilgocenie (rozmiękanie) oraz trudniejsze osuszanie i stabilizację w porównaniu z gruntami gruboziarnistymi.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "Piasek sypki" – to grunt niespoisty, gruboziarnisty. Ma duże pory, wysoką przepuszczalność i zwykle niską zdolność zatrzymywania wody: woda szybko przesiąka i odpływa.
- "Żwir" – jeszcze grubsze uziarnienie niż piasek, bardzo duże pory i bardzo wysoka przepuszczalność. Retencja jest zazwyczaj najmniejsza spośród podanych, bo woda nie jest "trzymana" kapilarnie.
- "Glinka" – grunt spoisty, który może zatrzymywać wodę lepiej niż piaski i żwiry, ale w typowym ujęciu ma mniej frakcji iłowej niż ił, więc jej zdolność retencyjna jest z reguły mniejsza niż w iłach.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy retencji, kojarz ją z drobnym uziarnieniem (ił, gliny) i silniejszym działaniem kapilar. Gdy dotyczy odpływu/przepuszczalności, częściej wygrywają piaski i żwiry.
