W oznaczeniach norm ważna jest kolejność i obecność członów, bo informują one o drodze wdrożenia dokumentu do systemu krajowego.
Odpowiedź "PN-EN ISO 22000:2018" jest poprawna, ponieważ:
- PN oznacza polską normę krajową (wydanie w systemie krajowym),
- EN oznacza, że dokument został przyjęty jako norma europejska,
- ISO wskazuje, że treść jest oparta na normie międzynarodowej ISO (w praktyce: europejskie przyjęcie normy ISO i następnie przyjęcie jej jako PN).
Dlaczego pozostałe propozycje nie pasują?
- "PN-ISO 22000:2018" pomija człon EN. Taki zapis odpowiadałby sytuacji, w której norma ISO została przyjęta bezpośrednio jako PN, bez wskazania wdrożenia europejskiego.
- "ISO-PN 22000:2018" ma nienaturalny i niezgodny z praktyką porządek członów (w oznaczeniu krajowym na początku występuje zwykle człon krajowy).
- "EN-PN ISO 22000:2018" ma błędną kolejność (miesza prefiks krajowy i europejski w sposób niespotykany w standardowym zapisie).
Wskazówka egzaminacyjna: gdy widzisz zapis "PN-EN ISO", czytaj go jako "polska wersja normy europejskiej, która jest normą ISO". Dzięki temu łatwiej odróżnisz go od "PN-ISO", które sugeruje bezpośrednie przyjęcie ISO jako polskiej normy.