Niesamodzielność osoby starszej oznacza trudność lub niemożność samodzielnego wykonywania codziennych czynności oraz podejmowania bezpiecznych decyzji w typowych sytuacjach. Jednym z kluczowych czynników ryzyka są zaburzenia poznawcze (np. problemy z pamięcią, uwagą, orientacją, rozumieniem poleceń i planowaniem). Tego typu trudności mogą powodować, że senior:
- zapomina o higienie, posiłkach lub nawodnieniu,
- popełnia pomyłki w przyjmowaniu leków,
- ma kłopot z organizacją dnia i wykonaniem złożonych czynności (zakupy, przygotowanie posiłku),
- nie rozpoznaje zagrożeń, co zwiększa ryzyko wypadków i wymaga nadzoru.
Dlatego odpowiedź "Zaburzenia poznawcze" jest właściwa: deficyty poznawcze bezpośrednio przekładają się na utratę sprawności funkcjonalnej i potrzebę wsparcia opiekuna.
Odpowiedź "Regularna aktywność fizyczna" jest nieprawidłowa, ponieważ ruch zwykle działa ochronnie: wspiera siłę mięśni, równowagę, wydolność i zmniejsza ryzyko upadków, co sprzyja samodzielności.
Odpowiedź "Zdrowa dieta" również jest nieprawidłowa: prawidłowe żywienie pomaga utrzymać masę mięśniową i ogólną kondycję, ograniczając ryzyko osłabienia i powikłań chorób przewlekłych.
Odpowiedź "Dobre relacje społeczne" jest nieprawidłowa, bo wsparcie społeczne często poprawia dobrostan psychiczny, motywację do aktywności i przestrzeganie zaleceń. W praktyce opiekun medyczny powinien zwracać uwagę na sygnały pogorszenia funkcji poznawczych i odpowiednio organizować pomoc oraz bezpieczeństwo podopiecznego.
