Tranzystory bipolarne NPN i PNP różnią się tym, jakiego znaku napięcia baza–emiter (i w praktyce jakiej polaryzacji złącza baza–emiter) potrzeba, aby tranzystor zaczął przewodzić.
Dlaczego poprawna jest odpowiedź: gdy w tranzystorze NPN baza ma potencjał wyższy (dodatni) od emitera, złącze baza–emiter jest spolaryzowane w kierunku przewodzenia i pojawia się prąd bazy. To umożliwia przepływ znacznie większego prądu kolektor–emiter. Dla PNP sytuacja jest odwrotna: aby uzyskać przewodzenie, baza powinna mieć potencjał niższy (ujemny względem emitera), co odpowiada "odwróconemu" warunkowi włączania.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne:
- Stwierdzenie, że NPN przewodzi przy napięciu ujemnym na bazie względem emitera, a PNP przy dodatnim, odwraca warunek polaryzacji i prowadzi do błędnego wniosku o sposobie sterowania.
- Teza, że jeden z tranzystorów przewodzi "tylko w jednym kierunku", a drugi "w obu kierunkach", jest typowym pomieszaniem tranzystora z elementem dwukierunkowym. Tranzystor BJT nie jest przełącznikiem symetrycznym "w obie strony" w tym sensie; kluczowa jest polaryzacja złącza baza–emiter i konfiguracja wyprowadzeń.
- Analogicznie, sformułowanie o "przewodzeniu tylko w obu kierunkach" jest wewnętrznie nielogiczne i nie opisuje realnej własności NPN/PNP.
Wskazówka praktyczna: na schematach maszyn rolniczych (12/24 V) NPN często spotkasz w sterowaniu niskostronnym (załączanie do masy), a PNP w wysokostronnym (załączanie do plusa). To pomaga intuicyjnie pamiętać, jakim sygnałem zwykle się je steruje, ale na egzaminie trzymaj się definicji "względem emitera".
