W zapisie odcieni farb fryzjerskich stosuje się zwykle schemat: poziom głębi koloru (liczba przed kropką) oraz refleks/ton (liczba po kropce).
"7.1" odczytuje się więc jako:
- 7 – poziom głębi koloru w skali blondów (określa, jak jasny/ciemny jest blond),
- .1 – refleks popielaty, czyli ton chłodny, który wizualnie "gasi" ciepłe (żółte/pomarańczowe) tony.
Odpowiedź "Klient ma włosy w odcieniu ciemny blond popielaty" jest zgodna z interpretacją, że poziom 7 wskazuje konkretną głębię blondu, a dopisek .1 doprecyzowuje, iż jest to wariant popielaty.
Pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe, ponieważ zmieniają poziom jasności (jasny, średni, bardzo jasny) bez podstawy w zapisie "7.1". Liczba po kropce nie służy do rozjaśniania/ściemniania poziomu, tylko do wskazania kierunku tonacji (np. popiel, złoto, miedź – zależnie od systemu). To częsty błąd: uczniowie traktują ".1" jak informację o poziomie, a nie o refleksie.
W praktyce salonowej warto dodatkowo pamiętać, że numeracja może się różnić między producentami. Dlatego przy analizie karty zabiegu dobrze jest (jeśli to możliwe) znać markę farby lub mieć dostęp do jej karty kolorów, aby jednoznacznie potwierdzić, jak dana linia opisuje poziom 7 i refleks 1.
