Czujnik indukcyjny wytwarza napięcie na skutek zmian strumienia magnetycznego wywołanych ruchem elementu ferromagnetycznego (np. koła zębatego) względem rdzenia czujnika. W praktyce diagnostycznej na oscyloskopie obserwuje się sygnał okresowy, który dla czujnika indukcyjnego ma kształt zbliżony do sinusoidy. Gdy układ jest sprawny, a pomiar wykonano poprawnie, przebieg powinien być ciągły, czyli bez zaników.
Odpowiedź "sinusoidalny ciągły" jest właściwa, bo łączy dwie kluczowe cechy wzorca: (1) oczekiwany kształt sygnału dla czujnika indukcyjnego oraz (2) brak przerw w rejestrowaniu napięcia. Z kolei przerywany wykres sinusoidalny może wynikać m.in. z przerywania obwodu (np. uszkodzona wiązka, luźne piny w złączu), chwilowych spadków amplitudy poniżej progu wyzwalania, błędnych ustawień oscyloskopu albo zakłóceń.
- "paraboliczny" nie pasuje do natury sygnału okresowego generowanego przez czujnik indukcyjny; parabola nie opisuje typowego napięcia przemiennego z takiego czujnika.
- "sinusoidalny z przerwami" opisuje stan obserwowany przy problemach (zanik sygnału), a pytanie dotyczy tego, jak powinien wyglądać wykres sprawnego czujnika.
- "stały" sugeruje sygnał stałoprądowy o niezmiennej wartości, co nie jest charakterystyczne dla czujnika indukcyjnego, który przy ruchu generuje napięcie zmienne.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o oscyloskop zawsze zwracaj uwagę nie tylko na kształt przebiegu, ale też na jego ciągłość, stabilność i obecność zaników — te cechy często rozstrzygają o diagnozie.
