Jeżeli podczas budowy lub odbioru robót widać, że woda gromadzi się na powierzchni jezdni, oznacza to, że odpływ z korony drogi nie działa prawidłowo. W takiej sytuacji właściwym kierunkiem działań jest odwodnienie powierzchniowe, czyli takie, które zbiera i odprowadza wodę z nawierzchni.
Odwodnienie powierzchniowe opiera się przede wszystkim na:
- zapewnieniu odpowiednich spadków poprzecznych (aby woda nie stała w koleinach ani przy osi jezdni),
- utrzymaniu ciągłości spadku podłużnego (aby woda mogła spływać wzdłuż drogi),
- zastosowaniu urządzeń zbierających i odprowadzających wodę, np. ścieków, wpustów oraz rowów.
Odpowiedź "odwodnienie głębokie" (wgłębne, drenażowe) odnosi się do odprowadzania wody z warstw konstrukcji nawierzchni lub z podłoża (np. przy wysokim poziomie wód gruntowych i konieczności osuszenia). Nie jest to pierwsze rozwiązanie, gdy problemem jest stojąca woda na nawierzchni.
Określenia "odwodnienie poprzeczne" i "odwodnienie podłużne" mogą opisywać kierunek prowadzenia odpływu lub elementy układu (np. spływ w poprzek jezdni do ścieku i dalej wzdłuż do wpustu/rowu). W praktyce nadal mieszczą się one w koncepcji odwodnienia powierzchniowego. Dlatego, przy objawie opisanym w pytaniu (zastoiska na jezdni), najtrafniejszą i najbardziej ogólną odpowiedzią jest wskazanie typu: odwodnienie powierzchniowe.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się wprost "na powierzchni drogi", najpierw rozważ rozwiązania oparte o spadki i urządzenia zbierające wodę z nawierzchni, a dopiero potem drenaże dotyczące warstw i podłoża.
