Podczas drążenia wyrobiska podziemnego najpoważniejsze zagrożenia dla ludzi i sprzętu wynikają z zachowania się górotworu. Dlatego poprawny zestaw czynników obejmuje rodzaj gruntu/skal, stabilność stropu i ociosów oraz właściwe zabezpieczenie wyrobiska. Rodzaj ośrodka (np. skały zwięzłe, spękane, zawodnione, podatne na rozluźnienie) wpływa na to, jak łatwo dochodzi do odspojenia i jaką technologię urabiania oraz obudowy należy zastosować.
Strop i ociosy są elementami bezpośrednio ograniczającymi przestrzeń pracy. Jeżeli tracą stateczność (spękania, zarysowania, klinowanie bloków, łuszczenie), rośnie ryzyko obwału. Z tego powodu tak istotne jest zabezpieczenie – rozumiane jako dobór i prawidłowy montaż obudowy (np. odrzwiowej, łukowej, kotwowej), siatek, opinki, ewentualnie iniekcji lub innych metod stabilizacji, a także kontrola ich skuteczności w trakcie postępu robót.
Odpowiedzi zawierające elementy typu "warunki atmosferyczne" są w kontekście typowego drążenia pod ziemią mniej trafne: mikroklimat i przewietrzanie są ważne, ale "pogoda" na zewnątrz nie jest zwykle czynnikiem głównym dla stateczności stropu i ociosów w samym wyrobisku. Z kolei "jakość narzędzi i materiałów" ma znaczenie organizacyjne i technologiczne, lecz nie opisuje najważniejszego rdzenia ryzyka, jakim jest oddziaływanie górotworu i konieczność jego podparcia.
- Jeśli w odpowiedzi brakuje stabilności stropu i ociosów, pomija się bezpośrednią przyczynę wielu wypadków (obwały).
- Jeśli brakuje właściwego zabezpieczenia, nie uwzględnia się podstawowego środka ograniczania ryzyka.
- Jeśli pojawiają się czynniki poboczne (np. "warunki atmosferyczne"), łatwo przecenić ich rolę względem kluczowych zagadnień geotechnicznych.
Na egzaminie warto kojarzyć, że w robotach przygotowawczych i drążeniowych pierwszeństwo mają: rozpoznanie warunków geologicznych, ocena stateczności oraz dobór i kontrola obudowy/zabezpieczeń.
