W drążeniu wyrobisk metodą strzałową prace przebiegają cyklicznie. W uproszczeniu obejmują: wiercenie otworów strzałowych, ładowanie materiału wybuchowego, odstrzał, przewietrzanie, a następnie zebranie i odstawę urobku z przodka.
Pytanie dotyczy etapu fizycznego usunięcia już odbitego (rozkruszonego) materiału skalnego, czyli praktycznie: zebrania urobku z calizny/przodka, załadowania go oraz przemieszczenia do miejsca przeładunku lub na środek transportu. Najczęściej wykonują to ładowarki (w górnictwie podziemnym często spotyka się rozwiązania typu LHD lub inne ładowarki przodkowe), bo są zaprojektowane do pracy w ograniczonych przekrojach wyrobisk i do manipulacji urobkiem.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "Wiertnice" służą do wykonywania otworów strzałowych w przodku. To ważny etap przygotowania urabiania metodą strzałową, ale wiertnica nie zbiera i nie odstawia urobku.
- "Koparki" kojarzą się z urabianiem i załadunkiem, jednak w warunkach typowych wyrobisk podziemnych (ograniczona przestrzeń, organizacja przodka) nie są standardową maszyną do odstawy urobku w cyklu strzałowym.
- "Młoty pneumatyczne" mogą służyć do miejscowego urabiania/obróbki skały (np. korekty po odstrzale), ale nie realizują podstawowej operacji załadunku i transportu urobku z przodka.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się "odstawa", "transport urobku", "zebranie z przodka" – myśl o ładowarkach i środkach transportu. Gdy jest "otwory strzałowe" – myśl o wiertnicach.
