Jeżeli na tej samej płytce agarowej jedne kolonie są wyraźnie zabarwione (np. czerwone), a inne pozostają bezbarwne, najbardziej pasuje to do podłoża różnicującego. Taki typ podłoża zawiera składniki, które pozwalają ujawnić różnice w metabolizmie drobnoustrojów. Najczęściej są to:
- substrat, który może być rozkładany tylko przez część bakterii (np. określony cukier),
- wskaźnik (barwny lub reagujący na zmianę pH), który zmienia kolor w wyniku reakcji.
Dzięki temu mikroorganizmy rosną, ale różnią się wyglądem kolonii, co ułatwia wstępną identyfikację lub selekcję kolonii do dalszych testów.
Odpowiedź "Podłoże selektywne" jest nieprawidłowa, ponieważ podłoże selektywne ma przede wszystkim ograniczać wzrost niepożądanych drobnoustrojów (np. poprzez inhibitor, antybiotyk, barwnik lub sól). Sam fakt, że "reszta jest bezbarwna", nie wskazuje na hamowanie wzrostu; opis dotyczy barwy, a nie braku wzrostu.
Odpowiedź "Podłoże wzbogaczone" także nie pasuje: podłoża wzbogacone służą do hodowli drobnoustrojów bardziej wymagających (dodatkowe czynniki wzrostowe), ale nie ich różnicowania na podstawie barwy kolonii.
Odpowiedź "Podłoże minimalne" jest błędna, bo podłoża minimalne mają możliwie prosty skład i są używane głównie do badań fizjologii/wymagań pokarmowych, a nie do uzyskiwania charakterystycznych zmian barwnych w koloniach.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w opisie pojawia się "różny kolor/reakcja wskaźnika/zmiana barwy kolonii", najczęściej chodzi o różnicowanie. Gdy pojawia się "wzrost tylko jednego typu, reszta nie rośnie", najczęściej chodzi o selekcję.
