Rezystancja (oporność) uzwojenia silnika ma znaczenie, bo w przewodnikach płynie prąd, a wtedy powstają straty miedziane opisane zależnością P = I2R. Oznacza to, że przy tym samym prądzie większa rezystancja powoduje większą moc wydzielaną w postaci ciepła w uzwojeniu. To ciepło nie zwiększa użytecznej mocy na wale, tylko obniża sprawność i może przyspieszać nagrzewanie oraz starzenie izolacji.
Stwierdzenie "Im większa oporność cewki, tym więcej energii zużywa silnik" można uzasadnić w ujęciu eksploatacyjnym: jeśli silnik ma wykonać to samo zadanie (ten sam moment i czas pracy), a rosną straty w uzwojeniu, to więcej energii zostanie pobrane z sieci, bo większa część idzie na pokrycie strat, a nie na pracę użyteczną.
Pozostałe odpowiedzi są mylące, bo:
- "Im większa oporność cewki, tym większa moc czynna silnika" miesza pojęcia: większa rezystancja zwiększa przede wszystkim straty, a nie znamionową moc użyteczną silnika.
- "Im większa oporność cewki, tym wyższe napięcie potrzebne do uruchomienia silnika" nie jest ogólną regułą; rozruch zależy od charakterystyki silnika, obciążenia i całkowitej impedancji obwodu, nie tylko od samej rezystancji uzwojenia.
- "Im większa oporność cewki, tym szybciej obraca się silnik" jest błędnym skojarzeniem: prędkość (dla większości silników) wynika głównie z częstotliwości zasilania i liczby biegunów oraz poślizgu, a nie bezpośrednio z rezystancji uzwojeń.
W praktyce serwisowej pomiar rezystancji uzwojeń służy do wykrywania odchyleń między fazami, złych styków i uszkodzeń. Sama wartość (np. 5 Ω) bez odniesienia do danych znamionowych i temperatury pomiaru nie pozwala wprost ocenić stanu, ale kierunkowo pokazuje, że rezystancja wpływa na poziom strat i nagrzewanie.
