Sprawdzenie stanu izolacji przewodów w konserwowanym urządzeniu wykonuje się jako pomiar rezystancji izolacji. Taki pomiar nie polega na "zwykłym" sprawdzeniu oporu omomierzem z multimetru, lecz na przyłożeniu napięcia probierczego stałego (DC) i ocenie prądu upływu, a w konsekwencji rezystancji izolacji (zwykle w zakresie megaomów i więcej).
Dlatego poprawnym narzędziem jest "Miernik rezystancji izolacji (megger/megaomomierz)". Taki przyrząd generuje wysokie napięcie probiercze (w praktyce często 250 V, 500 V lub 1000 V) i jest przeznaczony do wiarygodnej oceny izolacji w warunkach zbliżonych do rzeczywistego obciążenia elektrycznego izolacji.
Pozostałe przyrządy nie spełniają celu tego badania:
- "Oscyloskop" służy do obserwacji i analizy przebiegów napięć/prądów w czasie. Nie jest przyrządem do wytwarzania napięcia probierczego izolacji ani do pomiaru rezystancji izolacji w MΩ–GΩ.
- "Miernik cęgowy" jest przeznaczony głównie do pomiaru prądu (oraz czasem innych wielkości) bez rozłączania obwodu. Nie wykonuje klasycznego pomiaru rezystancji izolacji napięciem probierczym.
- "Generator sygnałów" wytwarza sygnały testowe (np. sinus, prostokąt) do prób układów elektronicznych. Nie jest narzędziem do oceny izolacji przewodów.
W praktyce, przed pomiarem izolacji należy odłączyć zasilanie, rozładować elementy mogące magazynować energię (np. kondensatory) oraz rozważyć odłączenie wrażliwej elektroniki, ponieważ napięcie probiercze może ją uszkodzić. Po zakończeniu pomiaru badany obwód powinno się rozładować.