Mapa zasobności gleby to mapa tematyczna opisująca, jak w różnych częściach pola zmienia się zawartość składników pokarmowych (np. P, K, Mg) oraz często pH. Taka informacja jest kluczowa do podejmowania decyzji o tym, ile nawozu należy podać w danej strefie, aby uzupełnić niedobory i nie przenawozić miejsc zasobnych.
Odpowiedź "Nawożenia mineralnego." jest właściwa, ponieważ w rolnictwie precyzyjnym mapa zasobności stanowi podstawę do:
- opracowania mapy aplikacyjnej (zadaniowej) dla rozsiewacza nawozów,
- zmiennego dawkowania (VRA) nawozów mineralnych w zależności od stref pola,
- racjonalizacji kosztów oraz ograniczenia ryzyka strat składników do środowiska.
Pozostałe odpowiedzi są mniej trafne z punktu widzenia tego, jakie dane są potrzebne do danego zabiegu:
- "Zbioru roślin." Podczas zbioru częściej tworzy się mapę plonu (z czujników w kombajnie), a nie korzysta bezpośrednio z mapy zasobności do sterowania zbiorem.
- "Siewu." Siew zmiennodawkowy jest możliwy, ale zwykle opiera się na innych informacjach: potencjale plonowania, mapach plonu, wilgotności, typie gleby lub strefach zarządzania. Sama zasobność P/K/pH nie jest najczęstszą podstawą do ustalania normy wysiewu.
- "Chemicznej ochrony roślin." Zabiegi ochrony roślin częściej bazują na monitoringu zachwaszczenia/chorób, mapach biomasy (np. z czujników lub teledetekcji) czy stałych dawkach, a nie na mapie zasobności gleby.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy widzisz hasło mapa zasobności, myśl o decyzjach nawozowych (dawka, strefy, bilans składników). Gdy widzisz mapa plonu lub biomasa, częściej dotyczy to zbioru, siewu lub ochrony.
