Dysk SSD (solid-state drive) jest nośnikiem danych o znacznie niższych opóźnieniach dostępu i wyższej wydajności operacji wejścia/wyjścia niż klasyczny dysk talerzowy. Podczas uruchamiania komputera oraz startu aplikacji system musi odczytać wiele plików: bibliotek, składników systemu, ustawień i danych programu. Gdy nośnik jest szybszy, te operacje trwają krócej, więc użytkownik odczuwa krótszy czas uruchamiania systemu i programów.
Stwierdzenie "SSD skraca czas uruchamiania systemu i programów" jest więc prawdziwe, bo SSD usuwa typowe wąskie gardło związane z dostępem do danych. Efekt jest szczególnie widoczny przy pracy z wieloma małymi plikami oraz przy wielozadaniowości, gdzie liczy się szybka reakcja na odczyt/zapis.
- "SSD zwiększa wydajność procesora" jest niepoprawne, ponieważ procesor wykonuje obliczenia, a jego szybkość zależy od architektury, taktowania, liczby rdzeni oraz obciążenia. SSD może jedynie sprawić, że procesor rzadziej czeka na dane z dysku, ale nie zmienia parametrów CPU.
- "SSD zwiększa wydajność karty graficznej" jest niepoprawne, bo GPU odpowiada za obliczenia graficzne. Szybszy dysk może skrócić czas wczytywania zasobów (np. tekstur), lecz nie podnosi samej wydajności renderowania ani mocy GPU.
- "SSD zwiększa wydajność zasilacza" jest niepoprawne, ponieważ zasilacz dostarcza energię i jego "wydajność" dotyczy m.in. mocy oraz sprawności energetycznej. Wymiana nośnika danych nie poprawia parametrów PSU (choć SSD zwykle pobiera mniej energii niż HDD, to nie jest to wzrost wydajności zasilacza).
W praktyce przy modernizacji komputera SSD jest jednym z najbardziej odczuwalnych ulepszeń dla komfortu pracy: skraca start systemu, przyspiesza uruchamianie aplikacji i poprawia responsywność podczas pracy na plikach. Na egzaminie warto pamiętać: SSD wpływa głównie na I/O danych, a nie na czystą wydajność obliczeniową CPU/GPU.
