W montażu przekładni zębatej kluczowe jest dopasowanie geometrii osi do typu zastosowanego uzębienia. Jeżeli przekładnia jest typu, w którym koła współpracują przy osiach równoległych (typowo przekładnia walcowa), to poprawna praca wymaga zachowania wzajemnej równoległości wałów. Brak równoległości powoduje nieprawidłowy kontakt zębów (kontakt krawędziowy), wzrost hałasu, drgań oraz przyspieszone zużycie zębów i łożysk.
Odpowiedź "równoległość kół do osi wałów" jest błędna, bo koło zębate montowane na wale ma płaszczyzny i czoła prostopadłe/równoległe do osi zależnie od cechy, ale w praktyce wymóg montażowy opisuje się poprzez położenie osi wałów i prawidłowe zazębienie, a nie "równoległość koła do osi" (to sformułowanie jest nieprecyzyjne i nie opisuje właściwej relacji funkcjonalnej dla pracy przekładni).
Odpowiedź "współosiowość kół" również nie pasuje do przekładni, w której dwa różne wały mają pracować z odrębnymi kołami zazębiającymi się ze sobą. Współosiowość oznacza, że osie elementów pokrywają się, co dotyczy raczej osadzenia elementu na jednym wale lub osiowania wałów w sprzęgłach, a nie geometrii dwóch wałów w przekładni o osiach równoległych.
Odpowiedź "wzajemne pokrywanie się osi wałów" jest błędna, bo opisuje sytuację, w której wały mają tę samą oś (czyli są współosiowe). Dla przekładni o osiach równoległych osie są różne, tylko równoległe i w odpowiedniej odległości (rozstaw osi).
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw rozpoznaj z rysunku/zdjęcia, czy osie mają być równoległe, przecinające się czy skrzyżowane. Dopiero potem dobieraj pojęcie geometryczne (równoległość/współosiowość) do osi wałów.
