Przy wierceniu otworów w ścianach podczas montażu okablowania sieciowego używa się elektronarzędzi obrotowych (np. wiertarki). W takiej pracy występuje szczególne zagrożenie mechaniczne: wciągnięcie elementu, który zetknie się z częścią wirującą (wiertłem lub uchwytem wiertarskim). Dlatego odpowiedź "rękawic skórzanych" jest poprawna: skóra i luźniejszy krój mogą łatwo "złapać" się o wirujący element i zostać wciągnięte, przenosząc siłę na palce i dłoń.
To jest przykład zasady BHP: środki ochrony indywidualnej dobiera się do rodzaju zagrożenia, a nie "zawsze nosi wszystko". Rękawice są korzystne przy kontakcie z ostrymi krawędziami, ale przy ruchu obrotowym mogą zwiększać ryzyko urazu.
- "ubrania roboczego" – odzież robocza jest co do zasady wskazana, ale powinna być dopasowana i pozbawiona luźnych elementów. Problemem byłaby luźna odzież, nie sama odzież robocza jako taka.
- "okularów ochronnych" – podczas wiercenia powstają odpryski i pył (np. z betonu, cegły), więc ochrona oczu jest typowo wymagana; rezygnacja z okularów zwiększa ryzyko urazu oka.
- "obuwia roboczego" – obuwie chroni stopę m.in. przed upadkiem narzędzia, gruzu lub elementów montażowych; nie jest to wyposażenie, z którego należy rezygnować przy wierceniu.
W praktyce technik teleinformatyk przed wierceniem: zdejmuje rękawice, zakłada okulary, zabezpiecza luźne elementy odzieży i włosy. Rękawice można założyć po zakończeniu wiercenia, np. do przenoszenia elementów instalacji lub pracy z ostrymi krawędziami.
