W technologii wytwarzania termin obróbka maszynowa ma znaczenie precyzyjne: oznacza obróbkę skrawaniem, czyli wykonywanie kształtu/wymiaru poprzez usuwanie materiału narzędziem skrawającym na obrabiarce. Efektem skrawania są wióry, a typowe operacje to m.in. toczenie wałków, frezowanie rowków, wiercenie otworów montażowych, gwintowanie oraz szlifowanie powierzchni pasowania.
Dlatego poprawne jest stwierdzenie: "Obróbka maszynowa zawsze polega na usuwaniu materiału." W tym ujęciu "maszynowa" nie znaczy "wykonana maszyną" w sensie potocznym, lecz odnosi się do ustalonej klasy procesów technologicznych (skrawania).
Pozostałe stwierdzenia są błędne z typowych powodów:
- "…zawsze polega na dodawaniu materiału." – dodawanie materiału jest charakterystyczne dla procesów łączenia (np. spawanie, lutowanie) lub nakładania warstw, a nie dla skrawania.
- "…może polegać zarówno na dodawaniu, jak i usuwaniu materiału." – to mylenie obróbki maszynowej z ogólnym "przetwarzaniem maszynowym". Klasyfikacja procesów rozdziela skrawanie od łączenia i obróbek powierzchniowych.
- "Żadne z powyższych." – nie może być prawdziwe, ponieważ jedno z twierdzeń poprawnie opisuje sens pojęcia w technologii.
W praktyce elektromechanika (ELE.1) to rozróżnienie jest ważne przy doborze operacji do naprawy/montażu: gdy trzeba uzyskać wymiar i pasowanie, wybiera się skrawanie (usuwanie); gdy trzeba połączyć elementy, stosuje się procesy łączenia; a ochronę przed korozją czy poprawę własności uzyskuje się przez obróbki powierzchniowe.
