KWALIFIKACJA MED3 - TEST WIEDZY NR 5

PYTANIE NR 28.
Podczas pielęgnacji pacjenta z ograniczoną mobilnością, zauważasz, że na jego skórze pojawiają się zaczerwienienia. Jakie jest najlepsze postępowanie w tej sytuacji?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Zaczerwienienie u pacjenta z ograniczoną mobilnością może oznaczać wczesne uszkodzenie skóry od ucisku.
Najważniejsze jest odciążenie tkanek przez regularną zmianę pozycji (np. co 2 godziny) oraz systematyczna obserwacja, czy zmiana się cofa czy nasila. Sama maść lub bierność nie usuwa przyczyny.

Pełne wyjaśnienie:

Zaczerwienienie skóry u osoby z ograniczoną mobilnością jest sygnałem ostrzegawczym, że w danym miejscu działa długotrwały ucisk. Ucisk może ograniczać ukrwienie tkanek, co sprzyja powstawaniu odleżyn. Dlatego najlepsze postępowanie obejmuje działania przyczynowe: odciążenie i regularną zmianę ułożenia oraz monitorowanie stanu skóry.

Odpowiedź "Zmieniaj pozycję pacjenta co 2 godziny i monitoruj stan skóry." jest właściwa, bo łączy dwa kluczowe elementy profilaktyki: (1) zmniejszenie czasu działania ucisku poprzez zmianę pozycji oraz (2) kontrolę, czy zaczerwienienie ustępuje, czy przechodzi w bardziej niepokojące zmiany (np. pęcherze, uszkodzenie naskórka, sączenie, ból). W praktyce opiekuńczej ważne jest też zgłaszanie niepokojących obserwacji pielęgniarce lub osobie odpowiedzialnej oraz prowadzenie dokumentacji.

Dlaczego pozostałe propozycje są nieprawidłowe?

  • "Zignoruj zaczerwienienia…" – to błąd, bo wczesna reakcja jest kluczowa; brak działania zwiększa ryzyko pogłębienia zmian.
  • "Zastosuj maść przeciwodleżynową…" – może być elementem pielęgnacji skóry, ale bez odciążenia nie usuwa głównej przyczyny (ucisku). Samo smarowanie nie zastąpi zmiany pozycji i kontroli.
  • "Powiadom lekarza, ale nie podejmuj żadnych działań…" – zgłoszenie problemu bywa potrzebne, jednak podstawowe czynności pielęgnacyjne i profilaktyczne (zmiana pozycji, obserwacja) należy wdrożyć od razu w ramach opieki.

Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawiają się opcje "bierność" lub "tylko środek miejscowy", zwykle poprawne jest rozwiązanie łączące odciążenie + obserwację, bo odpowiada na przyczynę i kontroluje skuteczność działań.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Zaczerwienienie w miejscu narażonym na ucisk może być wczesnym sygnałem przeciążenia tkanek i ryzyka odleżyny. W praktyce wymaga odciążenia (zmiany pozycji) i obserwacji, czy zmiana ustępuje. Ignorowanie może prowadzić do pogorszenia stanu skóry.
Często stosuje się zasadę regularnej zmiany ułożenia (np. co 2 godziny), ale w praktyce częstotliwość zależy od stanu pacjenta, tolerancji ułożenia i ryzyka odleżyn. Kluczowe jest odciążanie miejsc ucisku i systematyczna kontrola skóry.
Maść działa głównie miejscowo i objawowo, natomiast przyczyną problemu jest długotrwały ucisk oraz gorsze ukrwienie tkanek. Jeśli nie zmienisz pozycji i nie odciążysz miejsca, zaczerwienienie może się utrwalać lub przejść w uszkodzenie skóry mimo stosowania preparatu.
Najbardziej narażone są okolice wyniosłości kostnych, gdzie ucisk jest największy podczas leżenia lub siedzenia. W opiece zwracaj uwagę na typowe punkty ucisku zależne od ułożenia pacjenta oraz częściej kontroluj skórę w tych miejscach podczas toalety i zmiany pozycji.
Nie. Zmiana pozycji, odciążanie oraz obserwacja skóry to podstawowe działania pielęgnacyjno-opiekuńcze, które wykonuje się niezwłocznie w ramach opieki. Lekarza lub pielęgniarkę należy informować o niepokojących objawach, ale nie wstrzymuje to profilaktyki.
Po odciążeniu miejsca trzeba oceniać, czy zaczerwienienie się zmniejsza, czy utrzymuje, oraz czy nie pojawiają się kolejne objawy (ból, obrzęk, pęcherze, uszkodzenie naskórka). W praktyce warto zapisywać obserwacje i zgłaszać je osobie odpowiedzialnej za plan opieki.
Częsty błąd to wybór działań "kosmetycznych" (np. sama maść) zamiast usunięcia przyczyny (ucisku). Inny błąd to bierność lub czekanie na decyzję lekarza. Na egzaminie szukaj odpowiedzi, które łączą odciążenie, zmianę pozycji i obserwację.
W praktyce liczą się: utrzymanie skóry w dobrej kondycji (higiena, delikatne osuszanie), redukcja wilgoci, odpowiednie nawodnienie i żywienie zgodnie z zaleceniami, oraz stosowanie rozwiązań zmniejszających ucisk (np. właściwe podparcia). Kluczowa jest też regularna kontrola skóry.
Niepokojące jest zaczerwienienie, które nie ustępuje po odciążeniu, nasila się lub towarzyszą mu inne objawy (ból, pęcherze, sączenie, przerwanie ciągłości skóry). Wtedy poza odciążaniem trzeba pilnie przekazać informację pielęgniarce/lekarzowi i kontynuować obserwację.
Ucz się schematem: rozpoznanie ryzyka → odciążenie → zmiana pozycji → obserwacja i zgłaszanie. Przećwicz typowe scenariusze pacjenta leżącego i dobieranie działań przyczynowych. W testach wybieraj odpowiedzi, które zawierają jednocześnie profilaktykę (pozycjonowanie) i kontrolę efektu (monitorowanie skóry).
info

Około 57% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. średnie

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że sama maść lub bierność nie usuwa przyczyny.

Materiały:

  • Nie posiadam tej informacji
  • Podręczniki i skrypty z zakresu pielęgnacji pacjenta niesamodzielnego oraz profilaktyki odleżyn (materiały szkolne dla kwalifikacji MED.3)
  • Wewnętrzne procedury placówki dotyczące profilaktyki odleżyn i oceny skóry

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego