Przy planowaniu robót ziemnych w małej architekturze krajobrazu dobiera się maszyny i narzędzia tak, aby spełniały wymagania zadania i były możliwe do zastosowania w danych warunkach terenowych. Kluczowe są czynniki, które realnie wpływają na wydajność, bezpieczeństwo, manewrowość i ryzyko szkód w otoczeniu.
"Rodzaj i właściwości gruntu" to podstawowe kryterium doboru sprzętu: inne narzędzia sprawdzają się w gruntach spoistych, inne w sypkich; nośność i podatność gruntu ograniczają możliwość użycia ciężkiego sprzętu oraz wpływają na potrzebę zagęszczania i rodzaj osprzętu.
"Powierzchnia działki" (a w praktyce także jej dostępność i możliwość manewru) determinuje, czy można użyć dużych maszyn, czy konieczne są rozwiązania kompaktowe. Na małej, "ciasnej" działce liczy się promień skrętu, szerokość przejazdu i precyzja pracy, a na większych obszarach opłacalna bywa większa wydajność.
"Rodzaj roślinności w pobliżu miejsca pracy" również wpływa na dobór sprzętu, bo obecność drzew, krzewów i systemów korzeniowych wymusza ostrożniejszą technologię, często mniejsze maszyny i ograniczenie nacisków na podłoże. Chroniona lub cenna roślinność zwiększa wymagania co do precyzji i organizacji robót.
"Kolor maszyny" jest cechą estetyczną i nie zmienia mocy, zasięgu, masy, nacisków, ani możliwości wykonawczych urządzenia. Dlatego nie jest czynnikiem technologicznym doboru maszyn do konkretnego zadania ziemnego. W praktyce kolor może wiązać się z identyfikacją firmową lub ogólną widocznością, ale to nie stanowi kryterium wyboru typu maszyny do wykonania robót ziemnych.
