W badaniach analitycznych kluczowe jest, aby próbka była reprezentatywna, czyli odzwierciedlała rzeczywistą jakość wody w miejscu poboru. Przy wodach podziemnych pobieranych z ujęć ze złączką/kranem problemem jest to, że w armaturze i odcinku instalacji może zalegać woda, która stała przez dłuższy czas.
Odpowiedź "Metoda pobierania próbki dla studni jest nieprawidłowa" jest poprawna, ponieważ sam zapis "pobieranie próbki bezpośrednio z kranu studziennego" (bez dalszych czynności) oznacza pobór bez zapewnienia warunków reprezentatywności. Woda stojąca w kranie i rurach może zawierać:
- bakterie i inne mikroorganizmy z biofilmu,
- zanieczyszczenia wtórne pochodzące z armatury,
- produkty korozji oraz drobne osady.
Dlatego w praktyce i w podejściu normowym dla tego typu poboru wykonuje się co najmniej: dezynfekcję kranu (dobór metody zależy od materiału) oraz spuszczenie wody przez kilka minut, aby usunąć wodę stagnującą i dopuścić świeżą wodę ze studni. Dopiero wtedy pobiera się próbkę do pojemnika.
Pozostałe stwierdzenia nie są najlepszym wyborem jako "błąd" w tabeli: pobór z rzeki z warstwy powierzchniowej może być poprawny w zależności od celu badań i sposobu uśredniania, a pobór w stawie z określonej głębokości bywa stosowany, gdy celem jest ocena warstw wody (choć często pobiera się próbki podpowierzchniowe). W przedstawionym zestawie to opis studni najczęściej prowadzi do niereprezentatywnej próbki, jeśli pominie się przygotowanie punktu poboru.
