Podawanie kaczki pacjentowi leżącemu jest czynnością pielęgnacyjno-opiekuńczą, w której kluczowe są: intymność, bezpieczeństwo, komfort i higiena.
Poprawna sekwencja obejmuje najpierw osłonięcie łóżka parawanem, bo pacjent w tej sytuacji jest szczególnie narażony na poczucie wstydu i utratę prywatności. Następnie umieszcza się kaczkę między udami pacjenta w sposób możliwie bezpieczny i stabilny, aby ograniczyć ryzyko zabrudzeń oraz dyskomfortu.
Ważnym elementem jest podanie pacjentowi dzwonka. Pacjent leżący może nagle potrzebować pomocy (zmiana pozycji, ból, zawroty głowy, ryzyko osunięcia się), dlatego możliwość wezwania opiekuna zwiększa bezpieczeństwo i zmniejsza lęk.
Po zakończeniu czynności należy opróżnić kaczkę, a następnie zadbać o higienę i komfort pacjenta, m.in. przez umycie rąk pacjenta (jeśli są zabrudzone lub pacjent tego wymaga). Na końcu usuwa się parawan i porządkuje stanowisko.
Odpowiedzi błędne zaburzają tę logikę: pojawia się w nich nieprawidłowa kolejność kroków (np. parawan po umieszczeniu kaczki), brak elementu bezpieczeństwa w postaci dzwonka lub włączanie czynności, które nie stanowią stałego kroku tej procedury (np. wietrzenie sali). Takie dodatki mogą być wykonane zależnie od sytuacji, ale nie opisują podstawowej, typowej kolejności podawania i odbioru kaczki pacjentowi leżącemu.
