W zadaniach o podziale działki kluczowa jest zasada bilansu powierzchni: suma powierzchni wszystkich części po podziale musi być równa powierzchni działki przed podziałem (pomijając zaokrąglenia, gdyby występowały). Tutaj dane są proste i nie ma informacji o żadnych potrąceniach czy dodatkowych wydzieleniach, więc bilans jest bezpośredni.
Powierzchnia działki wyjściowej to 5000 m2. Po podziale powstają dwie działki, z czego jedna ma 2000 m2. Druga działka musi zatem mieć powierzchnię równą różnicy między całością a znaną częścią:
5000 m2 − 2000 m2 = 3000 m2.
Odpowiedź "3000 m2" jest poprawna, bo dokładnie wypełnia pozostałą część powierzchni i spełnia kontrolę: 2000 m2 + 3000 m2 = 5000 m2.
Pozostałe propozycje są błędne z typowych powodów:
- "2000 m2" to powtórzenie powierzchni pierwszej działki — wynika często z czytania pobieżnego i pominięcia słowa "druga".
- "1000 m2" nie wynika z żadnego działania na podanych danych i łamie bilans (2000 + 1000 = 3000, a nie 5000).
- "5000 m2" oznaczałoby, że druga działka ma taką samą powierzchnię jak całość, co jest niemożliwe przy podziale na dwie dodatnie części, gdy jedna część już ma 2000 m2.
W kontekście praktyki geodezyjnej taki rachunek jest elementarną kontrolą logiczną: zanim przejdzie się do szczegółów dokumentacji, warto upewnić się, że rozumie się relację całość–części i poprawnie operuje jednostką m².
