W zbiornikach z cieczami ropopochodnymi (np. paliwami) na dnie może znajdować się warstwa wody pochodząca z kondensacji, nieszczelności lub działań gaśniczych. Podczas pożaru ciepło przenika w głąb cieczy i może doprowadzić do silnego nagrzania tej wody.
Gdy woda osiągnie temperaturę wrzenia, następuje gwałtowne tworzenie pary wodnej. Ponieważ para zajmuje wielokrotnie większą objętość niż woda w stanie ciekłym, działa jak "tłok" wypychający nadległą warstwę palącej się cieczy. Skutkiem jest wyrzut palącego się produktu (gwałtowne wyrzucenie cieczy i płomieni), co istotnie zwiększa strefę zagrożenia i może spowodować rozlanie pożaru poza zbiornik.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Inercja to ogólne pojęcie z mechaniki dotyczące bezwładności ciał; nie opisuje specyficznego zjawiska związanego z nagrzaniem wody pod warstwą palącej się cieczy.
- Sublimacja dotyczy przejścia ze stanu stałego w gazowy, a w opisywanym przypadku kluczowe jest gwałtowne odparowanie (wrzenie) wody, nie przemiana fazowa ciała stałego.
- Resublimacja (depozycja) to przejście z gazu w ciało stałe; również nie ma związku z mechanizmem zagrożenia w zbiorniku z cieczą ropopochodną.
W praktyce ratowniczej rozpoznanie ryzyka wyrzutu ma znaczenie dla wyznaczania stref bezpieczeństwa, ustawienia sił i środków oraz doboru taktyki gaszenia pożarów cieczy w zbiornikach.
