W elementach konstrukcyjnych (także w typowych elementach prętowych rusztowań, jak stojaki, rygle czy stężenia) rozróżnia się podstawowe siły wewnętrzne. Jedną z nich jest siła normalna (N), nazywana też siłą osiową.
Siła normalna jest związana z pracą elementu na rozciąganie albo ściskanie. Jej cechą rozpoznawczą jest to, że działa prostopadle do przekroju poprzecznego elementu (czyli wzdłuż osi pręta, zgodnie z normalną do płaszczyzny przekroju). Z tego powodu poprawne jest stwierdzenie: "Siła normalna jest siłą działającą prostopadle do przekroju elementu."
Pozostałe odpowiedzi opisują inne wielkości lub są fałszywe:
- "…działającą równolegle do przekroju elementu" – taki opis pasuje do siły tnącej, bo siła tnąca leży w płaszczyźnie przekroju i powoduje "ścinanie" warstw materiału.
- "…jest efektem działania siły na pewną odległość od punktu obrotu" – to jest opis momentu (np. momentu zginającego lub skręcającego), a nie siły normalnej. Moment ma inny wymiar fizyczny (siła razy ramię) i inną interpretację.
- "Siła normalna nie występuje…" – w elementach prętowych, które przenoszą obciążenia osiowo (rozciąganie/ściskanie), siła normalna jak najbardziej może występować.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się słowo "przekrój", porównaj kierunek opisywanej wielkości do płaszczyzny przekroju. Prostopadle sugeruje N (naprężenia normalne), a równolegle częściej sugeruje siłę tnącą.